Czasami gotuję - proste i zdrowe danie w 20 minut

Walentyny tuż tuż - przez żołądek do serca, czyli o mało perfekcyjnym Panu i Pani domu.

Plany były ambitnie, miały być pięknie wypieczone, pachnące muffiny czekoladowe ze specjalnej edycji walentynkowej i pomysł na śniadaniowe jajko serduszko. Jeśli myślicie, że muffinki i jajka sadzone są to rzeczy, których w kuchni spaprać się nie da - mylicie się. Magdą Gessler nie jestem (i chyba bym nie chciała), ale podobno co nieco ugotować potrafię. Chwalono mój rosołek, zupę krem z papryki, amerykańskie hamburgery, desery i wiele (chyba) innych potraw. Nie mówię, że stanie przy garach to moje hobby i robię to chętnie każdego dnia jak tylko znajdę chwilę czasu. Nie. Zresztą nasz kuchenny napis to potwierdza.

Jeść jednak trzeba, więc z M-ężem gotujemy. Największą przyjemność sprawia mi przyrządzanie czegoś pysznego gdy mam więcej czasu, mogę poszaleć ze świeżymi ziołami, produktami sezonowymi i co najważniejsze, gdy jest to coś co smakuje moim bliskim. Gotowanie to jedno, ale pieczenie... Chyba nigdy w życiu nie opanuję pieczenia. Tu nie wyrośnie, tu wyrośnie za bardzo, tu zakalec, tu ma być zakalec, tu krem taki, tu owaki. Jedyne co jestem w stanie zrobić poprawnie za każdym razem do kopiec kreta z paczki i jakieś ciasteczka. Serniki, drożdżówki, karpatki i tego typu frykasy zostawiam mamie (lub/i M-ężowi, bo raz dobrą karpatkę zrobił). Tak więc w zeszłym tygodniu, aby rozwinąć swoje cukiernicze zdolności postanowiliśmy z M-ężem zrobić muffiny. Ale, uwaga, takie z prawdziwego zdarzenia, nie typu: dodaj mleko, jajko i wodę. My dear friend Szymon podrzucił przepis na czekoladowe muffiny z kawałkami białej i mlecznej czekolady wewnątrz. Miód. Miały być też ozdobione i posłużyć jako słodki pomysł na Walentynki dla ukochanego/ukochanej. Roztopione masełko chłodziło się na balkonie, a czekolada została pokrojona.