O nienastawianiu budzika..

Witajcie po Świętach Kochani. Mam nadzieję, że były tak cudowne jak te o których mówimy sobie w przedświątecznych życzeniach. Nasze Święta minęły błogo i rodzinnie, bez pośpiechu i stresu - tak jak być powinno. I jakoś tak ten błogi, spokojny nastrój został mi do dziś i nie mam ochoty pojawiać się na wyprzedażach w zatłoczonych centrach handlowych, wałęsać się po mieście czy nawet robić sylwestrowych projektów z serii "zrób to sam" - wszystko wydaje mi się piękne i idealne.. Myślę, że mogę sobie pozwolić na taki błogi stan ze względu na to, że nauczycielska przerwa świąteczna trwa do 4 stycznia i wydłużenie sobie Świąt jest możliwe. Lampki wciąż się świecą, świeczki nadal w użyciu, świerk pachnie,a  kocyk jest tak miękki jaki był wcześniej. Mogę sobie pozwolić na nienastawianie budzika, jogging o tej porze o której wstanę, długie wieczory z akwarelami lub książką, dresik i spacery . I wiecie co? Czuję, że zasłużyłam.

Wieczorową porą - zafunduj sobie świetlany klimat

 

Artystyczny piknik śniadaniowy

Lato to czas spędzony na łonie natury. Mimo, że mieszkamy w bloku latem zawsze dużo czasu spędzamy na świeżym powietrzu, odwiedzamy rodziców, jeździmy na rowerach, spacerujemy i podróżujemy. Tego lata wyjątkowo interesuje się naturą - maluję, zbieram liście, suszę, wypożyczam książki botaniczne, które inspirują do  coraz to nowych rysunków. Weekend spędzamy poza miastem, tam gdzie ptaki śpiewają 24h, drzewa rosną jak szalone, a w powietrzu czuć.. powietrze..takie świeże, zielone. Opiekuję się psem i domem moich rodzicieli i powoli przygotowuję się do wyjazdu w Bieszczady. Rano postanowiłam, że poszkicuję trochę na świeżym powietrzu, na trawie. Przyniosłam koc i ołówek, potem zabrakło poduszki, a potem to już poszło z górki, naznosiłam tego tyle, że postanowiłam zrobić sesję i pokazać Wam moje artystyczne śniadanie na trawie. Zapraszam. 

\